۱۳۹۰ آبان ۲۴, سه‌شنبه

زاینده رود ، سی و سه پل


زاینده رود ،  سی و سه پل
..
در خبر ها آمده بود که مردم اصفهان از جاری شدن مجدد آب در
رودخانه یه خشک زاینده رود با ساز و آواز به شادمانی پرداختند.
.
در همان حال که من هم از این خبر خوشحال شدم یکدفه سرم سوت کشید ،
آخ ! با تونل به کج رفته زیر پایه های سی و سه پل چکار کردند؟
آیا تونل ِ اشتباهی هدایت شده به زیر سی و سه پل را با بتون پُر و مسدود کردند؟
.
یا مثل خیلی چیزهای دیگر همان طور بلاتکلیف و پادر هوا مانده و مسئولین حفاظت ِ
آثار باستانی با پیمانکار و شهرداری در گفت و گوی بی نتیجه هستند.
.
پل سی و سه پل یکی از زیباترین پل های قدیمی در دنیاست .
.
شهرداری ، پیمانکار و مجری که برای ایجاد یک متر تونل باید کلی هزینه بکنند ،
چطور می شود که اشتباه کنند و چندین متر تونل را در مسیری غلط به زیر پایه
های پل هدایت کنند و یکی از زیباترین آثار تاریخی ایران را با خطر نابودی
و فرو ریختن تهدید کنند ؟
.
تصور اینکه با جاری شدن مجدد آب در رودخانه یه زاینده رود ، و نفوذ آب ،  
در این تونل ِ متروی نیمه تمام ، باعث شود که قسمتی از پل کج شود یا فرو بریزد
وحشتناک، دردناک و غیر قابل تصور است.
..
سوز
23 آبان 1390 – 14.11.2011 

۱۳۹۰ آبان ۲۰, جمعه

ما درس ِ سحر

ما درس ِ سحر
..
چه ظریف و رویائی است نوای سه تار ، و سوز و حسرتی که با خود می آورد.
نوای غمگین سه تار ، فکر را پرواز می دهد ، در بازمانده های خاطرات ناکام در این
جا و آن جای ذهن و در میان ِ از دور مانده هایمان ، گشتی می زند ، بازمانده های
خواسته هایمان را کپه کپه و جدا از هم ، می بینیم و دوباره ما را
به سر جایمان بر می گرداند.
دوری از آن چیز هائی که دوست داریم و دوست داشتیم در کنارمان باشد ، یا در
کنارشان باشیم ولی نیستیم .
خواسته هائی که نشده اند و دوست داشتیم که بشود ، و به آن سان که ما مایل بودیم ،
ولی با گردش چرخ ِ روزگار به راهی دیگر رفته ایم ، یا رفته اند ، و از آنها دور هستیم.

نوای سه تار احساسات را به غلیان می آورد و اشک را به رقص وا می دارد و آن را
با ایست و رو ، ها ، که ایست و رو های ساز است ، به ناودان های چشم می بَرَد و در
آنجا اشک را از بلندای صخره های ِ غم به دره های حسرت و فراموشی و عدم  
رها می کند ، تراوش و بروز اشک هم از گوشه های ِ چشم ها لذتی دارد
و همدردی ساز را با غم ها ، به نم های اشک پاسخ می دهد .

در هماهنگی با سوز ِ دل ، صدای زنگدار و نوازشگر خواننده یه آواز ، به نوعی است که
هم چون همراهی غم خوار ، در حالی که ما را تسلی می دهد با خود به اوج ها
می بَرَد ، خود را رها و آزاد و جویا ، در بالاهای آرزوهای نایافته و امید های از دست
رفته ، حیران و نظاره کنان در گردش می بینیم و با ارابه یه بلورین ِ خیال که ما را
به گردش برده است به جای خود برمیگردیم.
..
سوز
28 مهر 1390 – 20.10.2011
...   ...
این احساس و درنگ ، با شنیدن این قطعه موسیقی سنتی به وجود آمد.
باصدای زنگدار و جلا داده و غمگین ِ استاد شهرام ناظری ،
با آهنگسازی و هنرمندی و اجرای بی نظیر سه تار استاد ذوالفنون ،
و اشعار بی نظیر حافظ شیرازی و بزرگ ،
ترکیبی بی همتا و جاودانی از شعر و موزیک و عرفان را پدید آورده اند.

دستگاه: شور آواز بیات ترک (زند) – ما درس سحر
...