شراب و می، غصه را خورد

شراب و می، غصه را خورد

..

ز ِ سختی گفتن و، تلخی چشیدن

پیاپی جام می را، سر کشیدن

پس از آن، سخت ها، گم گشته و نیست

به خوابی گوشه ای جستن، آن جا خزیدن

.

و خواب تنبلانه، غصه ها برد

تو گوئی که شراب، آن غصه را خورد

همین امروز نشد، شاید که فردا

توان این درد ها را از میان برد

..

سوز

۱۷ فروردین ۱۴۰۱ -  06.04.2022

بیار باده که دم غنیمت است

بیار باده که دم غنیمت است

..

ساقی پیش آر باده، که فردا خورم، هستا فقط امید

دریاب زمان را، چه آن که رفت و فردا، دگر ندید

خوش است حال، که نوای ساز و حال شراب در بر است

ناز ِ چشم ساقی یو، زبان ِ ابروش هست، پُر از امید

.

ساقی بیار باده، که شب سوی صبح دوید

چشم ساقی یو، باده یه خوشگوار، می دهد امید

باشد که خوش گذرد، با جام در دست هم پیاله ها

هم پیاله یه شراب را، غم ها شوند دوور و ناپدید

.

در محفل هم پیاله ها، به میکده

غم شود داستانی به پیش از سده

مِی، دور کند غم، پیش آورد خوشی

مشکل شود سبک، به دل های غم زده

..

سوز

۲۵ فروردین ۱۴۰۲ -  14.04.2023

شراب گلگون (می در پیاله)

شراب گلگون (می در پیاله)

..

ساقی بیار باده یه گلگون به کام ِ ما

اندوه زُدای، رسان خون ِ رَزان به جام ما

یاقوت پیاله یه مِی، آورد نشاط و، دل خوشی

از کنج ِ غم رها کند و روشن، روان ِ ما

..

سوز

۰۵ تیر ۱۳۹۱ -  25.06.2012

چو مستان

چو مستان

..

بیا مستم کن ای ساقی، که مستان مِى به دست اند

که مستان، فارغ از فکر و مکان و جامه هستند

درون ِ یک فضای ِ بی جواب،‌ چون سایه هستند

گَهی این جا، گَهی جای ِ دگر، از باده مست اند

به فکر ِ مِی، نه شکل و روی ِ آن پیمانه هستند

كه با مِى، بى خود از فكرند وُ، آن باشند، كه هستند

و جام خود بلند آرند به، نوش...، با آن كه هستند

نه از دين اش به پرسند يا، كه را...، پيمان به بستند

همه بر يك نظر دارند، و آن، اين است كه مست اند

به هر، جایش که راحت تر نمود،  آن جا نشستند

نه در روی زمین، نه در هوا، نه خانه هستند

برای خواب، نه در فکر تشک، یا یک لحاف ِ ساده هستند

نه چون، عاقل نمایانی، گَهی این را، گَهی آن را پرستند

که از مست بد بگویند و، گَهی آدم، گَهی شیطان پرستند

به نازم حال مستان را، که در فکر و هوای حال هستند

..

۰۶ آبان ۱۳۹۵- 27.10.2016