چرا این همه اعدام
..
گاهی از کلیک کردن در زیر خبر های اعدام و یا محکوم شدن مردمی که اعتراض کرده بودند، خجالت می کِشم.
خجالت از ناتوانی، از این که به جز یک کلیک مخالف، کار دیگری براشون نمی توانم بکنم، احساس
ناتوانی ام، مرا دلسرد می کنند، با این حال، با نا امیدی، قلب قرمز را کلیک می کنم که خبر بیشتر دیده
شده است، ولی قلب قرمز، دلیل موافق بودن یا دوست داشتن خبر نیست،
در «x» سعی می کنم یک قلب سیاه یا یک «بیلاخ وارونه» بگذارم که آن هم در زیر خبر نمی شود
و فقط در قسمت نظر ها ممکن است.
از خودم می پُرسم، آیا اگر تعداد کلیک ها در زیر خبر حکم ِ اعدام یک معترض بیشتر باشد، اثری در
جلوگیری از اعدام های آزادی خواهان و معترضین دارد؟
یک «قلب سیاه» یا یک «بیلاخ وارونه» در زیر خبر محکوم شدن مردمی که با دست خالی
به نداشتن های امکان زنده گی، اعتراض کرده بودند آیا اثری در جلوگیری از اعدام آن ها دارد؟
جواب اعتراض به ناکارآمدی های حکومت، که اعدام نیست.
در همین دو سه هفته گذشته، در چند کشور اروپایی اعتراض شد، ماشین ها را آتش زدند، مغازه ها را
غارت کردند، ولی کسی کشته نشد.
اما در جمهوری اسلامی در دو شب دی ماه ۱۴۰۴ دست کم چهل هزار انسان را کشتند.
انسان هایی که به کمبود ها اعتراض کرده بودند.
از آن به بعد هم از روی فیلم های تظاهرات، مردم معترض را شناسایی می کنند و در خانه هاشان
دستگیر می کنند و یا آن هایی را که در دی ماه دستگیر کرده بودند، هر روز اعدام می کنند.
چه کسانی، کدام نیرو، کدام کشور، می تواند جلوی این خون آشام های حکومتی را بگیرد؟
مماشات کشور ها با جمهوری اسلامی، شرم آور است،
بعضی هاشون که حتی این حکومت را، محکوم هم نمی کنند، گویا دست خودشون هم در کار است، تا
آزادی خواهان و یا آن هایی که جرات کرده بودند اعتراض بکنند را از بین ببرند تا کسی نباشد
که اعتراض کند، تا آن ها با عوامل داخلی شان، به غارت ثروت و دارایی های ایران، ادامه دهند.
..
سوز
۰۹ آبان ۲۵۸۵ شاهی - ۱۴۰۵ هجری خورشیدی
31.10.2026
