۱۳۹۰ دی ۲, جمعه

یاد ایران


یاد ِ ایران
..
خودم در خارج و اما  ، خاطر و جانم در ایران است
قدم در ساحل بوستون ، که چمخاله بدان سان است
به پاریس و بُن و لندن ، به گردش در ، چو می گردم
به میدان ، محسنی باشم ، و میدان ِ ولیعهدم نمایان است
خرید ِ کفش ، در پاریس ، بُن ، وَ یا لندن
ز ِ سر چشمه و شاه آباد ، به فکر من نمایان است
سپاهان و ز ِ شیراز و ، ز ِ تهرانم به چشم آید
به برلین در ، چو می گرَدم ، که خاطر ها فراوان است
چو بوی ِ لایف بوی آید ، مکانی در اروپا هم
رَوَم در بندر ِ عباس ، کزین بوها به بازارش، فراوان است
رطوبت با کمی گرما ، چو شرجی را تداعی کرد ، نظر آید
بندر ِ عباس ، که امواج ِ خلیج فارس به بلوارش فراوان است
پس از کم ، بارش ِ باران ، ز ِ بوی ِ برگ و خاک ِ این دیار ِ دور
نفس های عمیقم را ، شمال و ، بوی ِ شالیزار ، خواهان است
همی بوی ِ برنج ِ خیس ، به عصر و ، بوی ِ شالیزار ز ِ آستانه
به چای ِ گس ز ِ لاهیجان و عطر ِ دلپذیرش را ، نمایان است
ز ِ پل های جهان را ، وصف ِ زیبائی ، به عکسی چون ، نگاه افتد
سی و سه پل ، بسی زیباتر از پل های دیگر هم به سامان است
..
سوز
15 آذر 1390 – 06.12.2011

۱۳۹۰ آذر ۲۸, دوشنبه

دفاعیات شیطان


دفاعیات شیطان
..
شکایت ِ شیطان ، از خدا به مردم
.
آقائی با ظاهری آراسته به در ِ دفتر وکیل دعاوی چند ضربه زد و داخل شد و گفت:
آقا من می خواهم که شما ، متن دفاعیه مرا در روزنامه ها منتشر کنید.
آقای وکیل با تعجب و حالت سئوالی در نگاهش ، در حالی که کمی ابروهایش را
در هم کشیده بود ، کمی چانه اش را جلو داد و سرش را به عقب کشید و
یکوَری به سمت راست به دسته صندلی چرخانش تکیه داد ، و سئوالانه گفت:
هنوز نمی دانم  چه چیزی را و چرا باید در روزنامه منتشر کنم ؟
معمولن باید متن شکایت را به دادگاه ارائه دهم تا قاضی راجع به آن تصمیم بگیرد.
.
آن آقا گفت : قاضی در این قضیه ، مردم هستند و من می خواهم مردم را به قضاوت
دعوت کنم و از خدا شکایت کنم ، چون از این همه لعنت که مردم به من می فرستند
خسته شده ام .
من در این جا فحش خور ِ مفت و مجانی ، بین کارهای خدا و مردم حریص و طمع کار
شده ام .
خدا یک خانم خوشگل و خوش آب و رنگ خلق می کند و مردم که هوس ، بر جانشان
چنگ می زند و می خواهند دوباره و چندباره نظر به این زیبا رو بیاندازند ، مدام به من
فحش و لعنت می فرستند ، آخه من این وسط چکاره هستم؟
خدا زیباروئی را ، خلق کرده است و مردم دلشان می خواهد این زیبائی را به بینند ، و
این وسط به خاطر هوس خود و تما یل به آن زیبا رو ، به من فحش می دهند.
.
خدا خودش در ذات بشر ، میل به زیبائی پرستی را قرار داده است ، بشر را حریص و
طمع کار آفریده است و همه انسان ها می خواهند همه چیز خوب را خودشان داشته
باشند و در این راه ، از دروغ گفتن و پرده پوشی و خیانت و تظاهر و ریا کردن ، ترسی
ندارند و بعد از این که کارشان را کردند ، با نظر به کاری که کرده اند ، می بینند از
نظر اخلاقی و انسانی جور در نمی آید ، فوری به من لعنت می کنند و می گویند
که شیطان گولم زد.
ای بابا اصلن من از منظور اونا خبر نداشتم ، مگر من در یک ثانیه در چند جا
می توانم باشم ؟ من که خدا نیستم که در همه جا حاضر و ناظر باشم و به اندازه
همه آدمهای روی زمین هر روز و هر شب با هر آدمی در کنارش باشم تا او را
گول بزنم.
یعنی اگر این طور باشد ، پس باید من چند میلیارد شیطان باشم که با هر آدمی
در طول بیست و چهار ساعت همراهش باشم تا بتوانم او را فریب بدهم.
.
و اگر مردم چنین فکر می کنند ، باید خودشان را درست کنند و از خدا شکایت کنند
که چرا این همه شیطان در کنار هر آدمی قرار داده است؟
خدا که این همه فرشته های خوب و گوش به فرمان و مطیع و تصدیق کننده دارد ،
خوب به تعداد آدم ها ، فرشته های خوب را با آنان همراه کند .
.
اون روزی که خدا آدم را آفرید و به فرشته ها گفت که به آدم سجده کنید و به آدم
احترام بگذارید ، اون همه فرشته ، دستور خدا را بدون یک ذره فکر ، دربست قبول
کردند و به آدم سجده کردند.
خوب من یک کم عقلم را بکار انداختم و فکر کردم که این چیه که من به اون سجده
کنم؟ مگر چه تحفه ای هست اون؟
خوب من فقط خود ِ خدا را قابل سجده می دانستم و برایم سخت بود که به چیزی
غیر از خداوند سجده کنم و برای همین ، یک خورده به اندیشه ام مراجعه کردم و
مقایسه کردم که ، خب اون که از جنس خاک است ، ولی جنس من از اون بهتر است ،
پس چرا باید به اون جنس پائین تر از خودم احترام بگذارم ؟
من که فرشته درگاه خدا هستم چرا به اون چیزی که از گِل درست شده احترام به گذارم؟
.
نه نه ، من از عقل خودم استفاده کردم و بدون فکر چیزی را قبول نکردم ، ولی خدا
غضب کرد که چرا حرف او را کور کورانه قبول نکردم و مثل فرشته های دیگر فوری
برتر بودن ِ آدم را قبول نکردم.
در اصل ، خدا باید از فرشته های دیگر دلخور و غضبناک می شد که ای فرشته های
احمق ، این همه جلال و جبروت مرا دید ، ولی فوری به آدم سجده کردید.
مگر شما نمی دانید که هیچ چیز و هیچکس به جز خداوند برای سجده کردن
شایسته نیست؟
.
خوب حالا ، من بر ضد آدم بودم و مخالفت ِ خودم را با آدم اعلام کردم ، خدا ،
چرا این همه فرشته هایش را به حمایت آدم ، مامور و همراه آدم ها نکرد که
من به اصطلاح نتوانم گولشان بزنم؟
.
به نظر می رسد خود ِ خدا هم یه جورائی می خواست که آدم ها فریب بخورند
و برای جهنمی که ساخته است مواد و موضوع داشته باشد.
به من بگوئید ، وقتی هر چیزی به جز با اراده یه خدا انجام نمی شود ،
چطور من توانستم بر خلاف میل خدا کاری بکنم؟
البته اگر خدا می خواست که من هم از دستور او پیروی کنم ، اجازه نمی داد
که این فکر را بتوانم در مغز خودم به چرخانم و از پیشنهاد او سر پیچی کنم.
.
یعنی نعوذبالله ، زبانم لال ، من بر خلاف اراده یه خدا کاری کرده ام؟
اگر خدا نمی خواست ، که نمی توانستم .
امکان ندارد که من بر خلاف اراده و خواست خداوند کاری کرده باشم ، در
توانم نیست و اگر بگویم که به میل خودم و بر خلاف اراده و خواست خداوند
کاری کرده ام ، انکاری است ، بر اراده و میل خداوند ِ بزرگ ، که امکان ندارد.
.
پس اگر من به اصطلاح نافرمانی نمی کردم ، و انسان را توسط حوا فریب
نمی دادم ، این همه انسان ، هزاران سال به درگاه خدا روی نمی آوردند و
هر کدام تقاضای خودشان را نمی گفتند.
یکی می خواهد که ثروتمند بشود ، یکی می خواهد که مهر و محبت اون یکی
را جلب کند ، یکی می خواهد که دشمنش ناتوان شود و او بر دشمن پیروز
شود ، یکی می خواهد در تجارت موفق باشد و پول فراوان به دست آورد و
همه این ها به خداوند روی می آورند و از درگاه خدا درخواست می کنند ،
و بعضی به ناله و گریه می افتند که آرزوی آنها بر آورده شود.
.
آیا همه این کارها را من بر دوش خدا گذاشته ام ؟
خدا که از آینده خبر دارد و می دانست که در چند هزار سال آینده چقدر
از مردم ، خدا خدا خواهند کرد و از دست حاکم ظالم ، از دست کشور
همسایه ظالم ، به خدا شکایت خواهند بُرد و از او کمک خواهند خواست.

آیا قدرت من ، زبانم لال ، از قدرت و اراده و خواست خدا بیشتر است که
توانسته باشم بدون اینکه خدا بخواهد ، این همه کار ها را هزاران سال
به گردن خداوند گذاشته باشم؟
.
نه نه نمی شود ، خدا خودش می خواسته که چنین بشود.
من هم در این وسط قربانی شده ام و بیخودی فحش می خورم.
.
اگر فرض کنیم که من انسان ها را فریب داده ام ، یعنی که من کار خودم را
خوب انجام داده ام و این یک امتیاز برای من است که کارم را خوب انجام
داده ام و برای خوب انجام دادن ِ هر کاری پاداشی در انتظار است.
و پاداش ِ من لعنت و نفرین و گوش شیطان کر و... نیست.
.
به خوبی انجام دادن ِ کاری ، دلیل ِ درست بودن ِ آن کار نیست.
کار ِ درست انجام دادن درست است ، ولی کار را به خوبی انجام دادن
می تواند درست نباشد. یعنی اخلاقی و انسانی نباشد.
.
مثلن یک نفر قرار می شود که از یک نفر دیگر ، چیزی به دزد و یا او را ناکار کند ،
اگرچه انجام دهنده یه اون کار ، کارش را به خوبی انجام داده باشد ، ولی
کار ِ درستی را انجام نداده است.
.
تا حالا من هزاران سال از خدا عمر گرفته ام و آزادانه هر کاری را بر علیه هر
آدمی می توانم انجام دهم ، پس یک تایید و پشتیبانی برای کارم دارم و آن
حمایت و پشیبانی از طرف خداوند است. و گرنه خدا می توانست عمر مرا بگیرد
تا دیگر نتوانم آدم ها را فریب بدهم.
.
همانطور که برای گول زدن ابراهیم برای قربانی نکردن ِ فرزندش ، برای گول زدن ِ
عیسی مسیح برای پریدن از بلندی و خیلی موارد دیگر ، سعی کردم ولی اون ها
در مقابل وسوسه های من مقاومت کردند و تسلیم نشدند و به جایش در پیشگاه
خداوند ارج و مقام و منزلتی بیشتر پیدا کردند ، پس وجود ِ من و وسوسه های ِ
من یک جور هم کمک ، برای عزیز تر شدن آنها بود .
.
خوب حالا به مردم ، به آدم ها ، می گویم : خودتان را درست کنید .
لج بازی و غرور خود را ملایم تر کنید ، تا نگویند از خر شیطان بیا پائین.
هوس ها و تمایل به بهره برداری های بی انصافانه و نابجا را کنترل کنید و برای ِ
پاک نشان دادن ِ خود به من فحش ندهید ، و گناه ضعف و سستی هایتان را
به گردن ِ من نیاندازید .
.
بعد اون آقا گفت :
خوب آقای وکیل محترم ، شما این کار را برای من انجام می دهید ؟
آقای وکیل در حالی که ابروهایش را بالا کمان کرده بود و چشمانش را گشاد ، با
حالتی که موافقت را نشان می داد ، سرش را کمی به سمت ِ پائین و به سمت
نفر دست چپش چرخاند و با تکان های تاییدی بسوی ِ همکارش گفت :
خوب این طور که شما مطرح کرده اید شانس این را دارید که مردم به نفع شما
قضاوت کنند ، و قبل از تمام شدن ِ جمله اش ، رویش را به اون آقا کرد و جمله
اش را به پایان رساند و بعد پرسید :
ولی بفرمائید مزد کار ِ مرا چطور می خواهید پرداخت کنید ؟
آقای شیطان گفت : قول می دهم تا مدتی شما را وسوسه نکنم.
..
سوز
21 آذر 1390 – 12.11.2011 

۱۳۹۰ آذر ۱۳, یکشنبه

طبع ِ شعر


طبع ِ شعر
..
طبعم که به طبع شاعران مانند است
شعری ز ِ شُد و ، زمینه اش آهنگ است
گر قافیه اش یکی دو جا هم ، تنگ است
در شکل و نوا ، یک از هزاران رَنگ است
..
سوز
30 مهر 1390 – 22.10.2011 

فراز ِ اندیشه (شعر)

فراز ِ اندیشه (شعر)
..
به گفتا ، شعر ِ تو آبدوغ خیار است
میان ِ شاعران ، بی اعتبار است
چنین شعری که گفتی خواندنی نیست
میان ِ شاعران ، در رتبه ای نیست
.
مقامی هم چنان سعدی نداری
رهی دشوار اگر پا می گذاری
مقام ِ سعدی ام را آرزو نیست
چه کس همتای او باشد بگو کیست
.
به امواج ِ تفکر های رنگین ساز کردم
دو سطری با ترنم با وی اش همباز کردم
مرا جاری شدند افکار ِ رنگین
به کاغذ آورم چون بار سنگین
.
تکان چون می دهند ، شاخ ِ درخت را
به چار شب توت فُتد ، از شاخ ِ بالا
به چپ راست می برم ، سر را ، بدن را
بیافتد روی کاغذ با تکان ، افکار زانجا
.
به سان ِ منشی یه آقا ، نویسم
از آن بالا سخن ، من زیر ، نویسم
برایش نوکرم من گوش به فرمان
به بستر گویدم ، پس خفته ای هان
.
نویس اکنون به من ، آنرا که گویم
دقایق چون گذشت ، باید که ، جویم
پس از کوته زمانی خاطرم نیست
به روی تخت هم ، بنویس بنویس
.
دو چشم است پُر ز ِ خواب ، دیدن بسی سخت
چو کوران جستجو ، عینک لب ِ تخت
چو عینک بر نِشست بر گوش و بینی
هنوز با دیدگان هم ، اندکی را تار بینی
.
بَرم باشد سه چار ، مداد و خودکار
و کاغذ در برَش ، آماده بر کار
نوشتن گر کمی تاخیر دارد
ز ِ دست رفتست فکر ، چون ، پر در آرد
.
به سان ِ کفتری کز دست ِ تو ، پرواز کرده
گریزان ، فکر شده ، هم چون بخار ، بر باد رفته
اگر آن سان که  ظاهر گشته است ، ناید به کاغذ
چو نقش ِ صورتی بر اَبر ، محو ، از یاد رفته
..
سوز
26 شهریور 1390 – 17.09.2011  

۱۳۹۰ آبان ۲۴, سه‌شنبه

زاینده رود ، سی و سه پل


زاینده رود ،  سی و سه پل
..
در خبر ها آمده بود که مردم اصفهان از جاری شدن مجدد آب در
رودخانه یه خشک زاینده رود با ساز و آواز به شادمانی پرداختند.
.
در همان حال که من هم از این خبر خوشحال شدم یکدفه سرم سوت کشید ،
آخ ! با تونل به کج رفته زیر پایه های سی و سه پل چکار کردند؟
آیا تونل ِ اشتباهی هدایت شده به زیر سی و سه پل را با بتون پُر و مسدود کردند؟
.
یا مثل خیلی چیزهای دیگر همان طور بلاتکلیف و پادر هوا مانده و مسئولین حفاظت ِ
آثار باستانی با پیمانکار و شهرداری در گفت و گوی بی نتیجه هستند.
.
پل سی و سه پل یکی از زیباترین پل های قدیمی در دنیاست .
.
شهرداری ، پیمانکار و مجری که برای ایجاد یک متر تونل باید کلی هزینه بکنند ،
چطور می شود که اشتباه کنند و چندین متر تونل را در مسیری غلط به زیر پایه
های پل هدایت کنند و یکی از زیباترین آثار تاریخی ایران را با خطر نابودی
و فرو ریختن تهدید کنند ؟
.
تصور اینکه با جاری شدن مجدد آب در رودخانه یه زاینده رود ، و نفوذ آب ،  
در این تونل ِ متروی نیمه تمام ، باعث شود که قسمتی از پل کج شود یا فرو بریزد
وحشتناک، دردناک و غیر قابل تصور است.
..
سوز
23 آبان 1390 – 14.11.2011 

۱۳۹۰ آبان ۲۰, جمعه

ما درس ِ سحر

ما درس ِ سحر
..
چه ظریف و رویائی است نوای سه تار ، و سوز و حسرتی که با خود می آورد.
نوای غمگین سه تار ، فکر را پرواز می دهد ، در بازمانده های خاطرات ناکام در این
جا و آن جای ذهن و در میان ِ از دور مانده هایمان ، گشتی می زند ، بازمانده های
خواسته هایمان را کپه کپه و جدا از هم ، می بینیم و دوباره ما را
به سر جایمان بر می گرداند.
دوری از آن چیز هائی که دوست داریم و دوست داشتیم در کنارمان باشد ، یا در
کنارشان باشیم ولی نیستیم .
خواسته هائی که نشده اند و دوست داشتیم که بشود ، و به آن سان که ما مایل بودیم ،
ولی با گردش چرخ ِ روزگار به راهی دیگر رفته ایم ، یا رفته اند ، و از آنها دور هستیم.

نوای سه تار احساسات را به غلیان می آورد و اشک را به رقص وا می دارد و آن را
با ایست و رو ، ها ، که ایست و رو های ساز است ، به ناودان های چشم می بَرَد و در
آنجا اشک را از بلندای صخره های ِ غم به دره های حسرت و فراموشی و عدم  
رها می کند ، تراوش و بروز اشک هم از گوشه های ِ چشم ها لذتی دارد
و همدردی ساز را با غم ها ، به نم های اشک پاسخ می دهد .

در هماهنگی با سوز ِ دل ، صدای زنگدار و نوازشگر خواننده یه آواز ، به نوعی است که
هم چون همراهی غم خوار ، در حالی که ما را تسلی می دهد با خود به اوج ها
می بَرَد ، خود را رها و آزاد و جویا ، در بالاهای آرزوهای نایافته و امید های از دست
رفته ، حیران و نظاره کنان در گردش می بینیم و با ارابه یه بلورین ِ خیال که ما را
به گردش برده است به جای خود برمیگردیم.
..
سوز
28 مهر 1390 – 20.10.2011
...   ...
این احساس و درنگ ، با شنیدن این قطعه موسیقی سنتی به وجود آمد.
باصدای زنگدار و جلا داده و غمگین ِ استاد شهرام ناظری ،
با آهنگسازی و هنرمندی و اجرای بی نظیر سه تار استاد ذوالفنون ،
و اشعار بی نظیر حافظ شیرازی و بزرگ ،
ترکیبی بی همتا و جاودانی از شعر و موزیک و عرفان را پدید آورده اند.

دستگاه: شور آواز بیات ترک (زند) – ما درس سحر
...

۱۳۹۰ مهر ۲۸, پنجشنبه

دیکتاتور (من و آنها)


دیکتاتور (من و آنها)
..
مرا ، چون من ، نمی خواهند ،
مرا ، چون برده  می خواهند ،
مرا ، تصدیق وار خواهند ،
مرا ، در کُرنش و تایید می خواهند ،
ز ِ من ، یک پیکر و جسمی بی رنگ می خواهند ،
که هر رَنگی که آنها ، در کنار من نهادندی ،
همان رنگ را نشان داده ،
ولیکن ، ظاهرش باشم من و ،
رنگی را که آنها طالبش هستند ، نمایانم ،
مرا چون نوکری در خدمت ِ امیال خود خواهند ،
.
اگر من باشم و ، گویم که من ، آن را چنین خواهم ،
که من این را چنین بینم ،
بر آشفته ز ِ خشم و با تکانی تند و صدائی بلند ،
به تعجب ، خروش بر می دارند ،
که این قاطر چرا جفتک پران گشته؟
بکوبیدش ، به چوب و ترکه اش ، راهش نمایانید ،
گزَن ها ، بر کفل هایش فرو ، دارید ،
چموشی ، از خری باربر ، به فکر او نمی گُنجد ،
.
چرا که ، من ، و من های دیگر را ،
به چشم ِ خادمان بیند ، و خود هم سَروَری خواهد ،
یا به چشم ِ گاوکی شیرده ،
و یا گوسفند ، از برای ِ پشم و گوشت ، بیند ،
و یا چون سگ ، گله اش را پاسدار باشم ،
اگر گاو و سگ و گوسفند ،
خطائی داشتند  ، از آنچه می باید ،
به سگ ها ، یک لگد یا توسری کافی است ،
ولی گاوی را که شاخش را ، برای ِ حق ِ خود ، در کار می دارد ،
به سگ های نگهبان و غلامانش ، کنار و گوشه ای آرَد ،
و سلّاخ را برای ِ جان ستاندن از گاو نافرمان ، به کار آرَد ،
.
چرا ، چون او مرا ، چون من نمی خواهد ،
برای ِ او ، یکی باشد من و ، او هم خودش باشد ،
دگر من ها نمی بایست که ، من باشند .
..
سوز
22 مهر 1390 – 14.10.2011 

۱۳۹۰ مهر ۲۴, یکشنبه

مینو

مینو
..
به نام خداوند ِ دانا که‌ ، مینو‌ ، سرشت
به بَد ، بر گماریده دوزخ ‌، به نیکو ، بهشت
زمان ها نهاد از بَر ِ رشد و مرگ ِ گیاه
به هر یک جدا از دگر ‌، راهکاری نوشت
.
یکی گرمی و خشکی آرد به کامش میان
یکی سردی و‌ ، تَر بدارد ، نهادش سرشت
یکی پَر به آزین ، چو طاووس ِ زیبا به بَر
یکی همچو کفتار‌ ، صدا باشد و‌ ، چهره زشت
.
به دارَد به صحرا و جنگل ‌، دَد و نره شیر
خرامَد به دان آهوئی ‌، می چرانَد ز ِ کشت
چو پرورده شد بچه ‌، یا چون گوَزنی ستبر
خوراک ‌، بَهر ِ شیران و روباه و کرکس نوشت
.
نهان ‌، داده وجدان ِ پاک ‌‌، در دل ِ مردمان
که نیکو بیارند ‌، به فکر و زبان و کُنِشت
هماره به خدمت به کوشند ‌، بر ِ مردمان
ز ِ خدمت به نیکی شده‌ ، دار ِ دنیا بهشت
 ..
سوز
03 اردیبهشت – 23.04.2010 

۱۳۹۰ مهر ۱۸, دوشنبه

در دین، روی گرداندن نیست


در دین، روی گرداندن نیست
لا اکراه فی الدین *
..
لا اکراه فی الدین، یک اوتوبان یکطرفه است بسوی اسلام.
لا اکراه فی الدین، یک اوتوبان یکطرفه است برای مذاهب دیگر، نه برای مسلمانان.
در این دعوت و در این آیه، به پیروان ِ مذاهب ِ دیگر گفته می شود که از
روی آوردن به مذهب ِ اسلام روی گردان و ناراحت نباشید،
در معنی، اکراه یعنی مورد پسند نبودن و روی برگرداندن و تمایل نداشتن،
در این جا دعوت می شود که ای مردم با خیال راحت دین و مذهب خود را رها کنید
و به اسلام روی بیاورید و مسلمان شوید.
ولی اگر مسلمان شدید دیگر این آیه شامل ِ شما نمی شود.
چون برگشت از اسلام الحاد است، کسی که بخواهد از اسلام بیرون برود مُلحد
شناخته می شود و ریختن خون ِ مُلحد هم، حلال یا واجب است.
یعنی نباید بخواهی که بعنوان مسلمان به «لا اکراه فی الدین» فکر کنی
و خیال کنی که خوب در دین که کراهتی نیست، حالا بروم مسیحی بشوم.
نه نه، همچین اجازه ای به یک مسلمان داده نشده است. مسلمان که شدی
تا آخر عمر باید نام مسلمان روی تو باشد و اگر بخواهی مسلمانی را رد کنی
و پیرو دین دیگری باشی و گرایش به دین دیگری داشته باشی، حکم مرگ
در مورد تو باید اجرا بشود.
منادیان ِ دین اسلام می گویند: دین اسلام کامل ترین دین ها هست و بنابرین
کسی نمی تواند از کامل ترین دین ها به دین درجه کمتری برود و این می شود
توهین به دین اسلام و کسی هم که به دین اسلام توهین کرد مجازاتش مرگ است.
آن کسی هم که دین اسلام را قبول نکند و بقول منادیان اسلام کافر باشد و
بخواهد کافر باقی بماند باید کشته شود.
اگر کسی هم پیرو دین یهودی و مسیحی باشد، باید جزیه یعنی جریمه برای
غیر مسلمان بودن بدهد، با وجود اینکه پیامبر آنها مورد تایید اسلام است،
و اسلام، آنها را پیامبران و فرستادگان خدا می شناسد ولی خوب، اگر مسلمان
نبودی و یهودی یا مسیحی بودی باید جزیه و جریمه بدهی، چرا که مسلمان
نیستی و آنقدر این جریمه و جزیه را باید بدهی تا بالاخره شاید
به اصطلاح، آدم شدی و تصمیم گرفتی که مسلمان شوی.
.
پس عطوفت اسلامی کجاست؟
«اسلام دین مهر و محبت است» این جمله را مبلغان اسلامی می گویند.
مهر و عطوفت اسلام را در چه چیزی باید دید؟
اگر شخصی بنا به نظر و برداشت و درک خودش از دین اسلام روی گردان شد
و به دین دیگری روی آورد، چرا باید او را به مرگ محکوم کرد؟
چطور از دین دیگری روی گرداندن و به اسلام روی آوردن شیرین است و با
روی خوش از او استقبال می شود؟
ولی از اسلام به دین دیگر رفتن را با مرگ مانع می شوند؟
با دلالت و آگاهی دادن و از مزایای اسلام گفتن، شخص را ترغیب به
قبول اسلام کنند، و اگر دلش سنگ شد و نرمی نگرفت و بر عقیده یه خود
باقی ماند، خوب خداوند دلهای آنها را سنگ کرده و بر آن مُهر نهاده است.
گوش هایشان می شنود ولی آنها نمی شنوند.
چشم هایشان می بیند ولی آنها نمی بینند.
و برای آنها جزای عظیمی است و به آتش جهنم خواهند سوخت.
خوب بگذارید آنها دل سنگ بمانند و خداوند آنها را جزا خواهد داد.
.
دستور مرگ یکنفر را که از اسلام روی برگردانده است را دادن،
به اسم این که ما برای تو رستگاری می خواهیم و می خواهیم ترا
از عذاب ِجهنم نجات دهیم، و اگر نخواهی رستگار شوی ترا خواهیم کشت،
به مانند ِ دوستی یه خاله خرسه هست که برای ابراز دوستی و محبت
و پراندن ِ مگس از پیشانی آن مرد، با سنگ بزرگ به پیشانی او کوفت.
..
سوز
21 شهریور 1390 – 12.09.2011 – 10.10.2011
...       ...       ...

* تبیان     سه شنبه 12 مهر 1390 - 6 ذيقعده 1432 - 4 اکتبر 2011

شان نزول آیه « لا اکراه فی الدین »
مردى از اهل مدينه به نام" ابو حصين" دو پسر داشت؛ برخى از بازرگانانى كه به مدينه كالا وارد مى‏كردند، هنگام برخورد با اين دو پسر آنان را به عقيده و آيين مسيح دعوت كردند، آنان هم سخت تحت تاثير قرار گرفته و به اين كيش وارد شدند و هنگام مراجعت نيز به اتفاق بازرگانان به شام رهسپار گرديدند. "ابو حصين" از اين جريان سخت ناراحت شد و به پيامبر (صلي الله عليه و آله) اطلاع داد و از حضرت خواست كه آنان را به مذهب خود برگرداند و سؤال كرد: آيا مى‏تواند آنان را با اجبار به مذهب خويش باز گرداند؟ آيه 256 نازل گرديد و اين حقيقت را بيان داشت كه: "در گرايش به مذهب اجبار و اكراهى نيست".
در تفسير" المنار" نقل شده كه ابو حصين خواست دو فرزند خود را با اجبار به اسلام باز گرداند، آنان به عنوان شكايت نزد پيغمبر آمدند. "ابو حصين" به پيامبر عرض كرد: من چگونه به خود اجازه دهم كه فرزندانم وارد آتش گردند و من ناظر آن‏ باشم؟ آيه 256 به همين منظور نازل شد.

۱۳۹۰ مهر ۱۰, یکشنبه

آقایان علما 3

آقایان علما 3
مبلغین ِ شجاعت ِ امام حسین(ع)

آیت الله دستغیت از عضویت در مجلس خبرگان ِ رهبری استعفا داده است.
او از رئیس مجلس خبرگان سئوال می کند که: از چه چیزی دفاع می کنید؟
.
درود بر این روحانی یه شجاع.
او به وظیفه یه اخلاقی و ایمانی یه خودش عمل می کند.
همه آخوندها و ملاها هم ، باید چنین کنند.
آنها یک عمر به مردم توصیه کرده اند که شجاع باشید و علیه ظلم بپا خیزید،
همانطور که آقا امام حسین در مقابل ظلم ایستاد و از حق و عدالت دفاع کرد و
برای ِ دفاع از حق و عدالت ، جان ِ خود و فرزندان و خاندان ِ خود را در این راه گذاشت.
.
حالا که ظلم و شقاوت و تعدی به مال مردم انجام می شود،
باید مردم و راهنمایان ِ مذهبی یه مردم ، یعنی آخوند ها و ملاها هم
در مقابل ظلم ِ حاکم ِ زمان اعتراض کنند.
در تاسوعا و عاشورا و روزهای ِ قبل از آن ، آخوند ها و ملا ها چه می کنند؟
بارها و بارها امام حسین و رشادت او را با آب و تاب بیان می کنند و
شهادت او را بدست حاکم ِ ظالم محکوم می کنند.
و برای ِ لب های تشنه یه امام حسین و فرزندان امام حسین و
شجاعت آقا ابوالفضل در رساندن آب ، به تشنه لبان کربلا نوحه می خوانند و
به از دست دادن و بریده شدن دست های آقا ابولفضل در راه کمک
به محتاجان ِ کمک ، اشک می ریزند و اشک مردم را در می آورند.
.
کلّ ِ روضه خوانی و نوحه خوانی و سینه زنی و زنجیر زنی در عاشورا ،
ستایش و تعریف از بزرگی ، از شجاعت ِ آقا امام حسین در دفاع از حق
و ایستادگی و مخالفت در برابر ظلم و حاکم ظالم است
.
خوب حالا هم شرایط ، همان شرایط ِ زمان ِ امام حسین (ع) است.
حاکم ظالم است و مردم را در فشار و گرسنگی و عدم امنیت و عدم بهداشت نگه
داشته است و در عوض ، مال ِ بیت المال یعنی مال ِ مردم را به جای خرج کردن 
برای مردم  ِ بیشتر مسلمان و محروم ِ مملکت و کشور زیر حکومتش در ایران ،
در حساب های پسرش و خانواده اش ، در لندن و در بانکهای کشور های دیگر
ذخیره کرده است و یا در ونزوئلا و در لبنان و در کشور های افریقائی برای
خرج ِ ازدواج مردم آنجا یا برای خانه سازی در آنجا یا برای ساختن مجلس در غزه
و ساختن راه ها و پل ها در غزه و کشور های دیگر صرف می کند.
.
در زمان امام حسین هم ، حاکم قیافه و ظاهری مذهبی داشت.
معاویه و یزید هم مثل حاکمان امروزی عبا و عمامه یه سیاه به تن داشتند.
لباس ِ آخوندی و عمامه داشتن دلیل بر پاک بودن و مرد  ِ خدا بودن نیست.
.
اگر آخوند و ملائی در شرایط امروز سکوت کند ، فقط خودش را گول زده است.
مردم می فهمند که این به اصطلاح « آقا» دارد ریا می کند ، این آقا آنچه
گفته است ، فقط برای مردم گفته است و خودش اعتقادی به آن ندارد.
و به قول حافظ بزرگوار:
واعظان کین جلوه بر محراب و منبر می کنند
چون به خلوت می روند آن کار ِ دیگر می کنند
آنها ، روحانی ها ، به خودشان هم خیانت می کنند ، خودشان از خودشان خجالت
می کِشند که به آنچه به آن تبلیغ می کنند ، از ترس ، خودشان به آن عمل نمی کنند.
.
باید به شجاعت ِ مردانی که روحانیون نام گرفته اند و جرأت و جسارت آن را دارند
که به آنچه که به مردم تعلیم می دهند ، خودشان هم عمل می کنند ، آفرین گفت.
..
سوز
09 مهر 1390 – 01.10.2011 

۱۳۹۰ مهر ۹, شنبه

خواب

خواب
..
صورتم بر روی بالش ، صورت بالش به تخت
با پتو پوشانده ایم ، ما چارتا خواب را به تخت
شد هوا روشن ، گریزد خواب از دامان ِ من
هر یکی اندر تلاش ، تا باز دارد و  ِی ، ز ِ رفت
..
سوز
26 شهریور 1390 – 17.09.2011 

۱۳۹۰ مهر ۷, پنجشنبه

موزیک و ارشاد


موزیک و ارشاد
..
یک نفر موزیکی ، یک نفر که موزیک می زد ، یا یک نفر که موزیک نواز بود ،
می گفت : تا جان در بدن دارم ، موزیک می زنم . اگر دستم را قطع کنند
با یک دست موزیک می زنم . اگر هر دو دستم  را قطع کنند ،
چوب را می گیرم به دندانم و اونطوری موزیک می زنم .
.
میدونید جون دست ِ خداست ، تا جائیکه فیزیکی بتونم موزیک بزنم
می زنم و اگر نشد تو ذهنم موزیک می زنم .
یعنی چه که اینکار رو نکن ، اون آهنگ رو اونجوری نزن .
از دست ارشاد اومدیم تو زیرزمین داریم موزیک می زنیم ،
اومدن ساز و دستگاه ما رو جمع می کنند . می گوئیم چرا ؟
می گویند این موزیکی که شما می زنید آدم را به هیجان می آورد
و ممکن است جوانها را هیجان زده کند و اونوقت خوب نیست.
این که ارشاد به هرچه گروه شاد گیر می دهد ، نوعی مزاحمت است خُب.
یک آدم مومن مذهبی که موزیک را حرام می داند ، چه معیاری می تواند
برای اجرای موزیک ارائه بدهد؟
ارشاد می گوید باید موزیک تان را تغییر بدهید تا مجوز بگیرید.
موزیکی ها می گویند اگر این تغییر ، کل موزیک مان را عوض کند ، دیگر مجوز
نمی خواهیم.
ما با دل ِ خودمون موزیک می زنیم ، دیگر اونجوری نزن یه جور دیگه بزن را
از کجا بیاوریم .
موزیک راک را با هماهنگی همدیگر می زنیم و جلو می رویم و خیلی موقع ها
موزیک ما را با خود می کشاند و موزیک جلو میرود. یعنی با احساس مان و
اون حالتی که موزیک پیش می رود و هر کدام از ما به نوعی یک ریتم و
آهنگی جدید می سازیم که خودمون هم از قبل ازش خبر نداریم و توی همین
هم نوازی و بداهه نوازی یک آهنگ جدید ساخته می شود.
در اون حالت بداهه نوازی چطوری من بیایم و مقررات ِ ارشاد را رعایت کنم؟
.
اون ها روشون نمی شه که بگن بابا موزیک نزن. بجای آن ، اما و اگر
می گذارند که ما خودمون به ستوه بیائیم و بگیم بابا نخواستیم.
.
یاد مولوی بزرگوار بخیر، مردی را که می خواست نقش یک شیر را روی بدنش
خال کوبی کند ولی تاب تحمل سوزن های خالکوب را نداشت و هر بار
که سوزن به بدنش می خورد می پرسید این کجای شیر است و در جواب به
خالکوب می گفت: حالا کله نمی خواد، حالا شکم نمی خواد، حالا دم نمی خواد
و شکایت حیرت آلود از طرف خالکوب این بود که:
شیر بی یال و دُمُ کوپال که دید  --  این چنین شیری خدا هم نافرید
شیر بی یال و دُمُ ، اشکم که دید  --  این چنین شیری خدا هم نافرید
..
سوز
24 شهریور 1390 – 15.09.2011