بهار - ۳

بهار - ۳

‫…

شکوفه بزَد شاخه در بوستان

‫‫به باغ و به صحرا شده گل ستان

‫گل یاس ِ زرد، نو‌ید ِ بهارم دهد

‫به سبزی، جوانه چراغم دهد

‫به ‫برف سفیدم، توقف نمود

‫ز پس، زرد و سبز راهم نمود

کنون وقت بیداری و تازگی است

‫بسان ِ بهار، نو ز سر‫ زندگی است

‫

‫شکوفه و گل ها همه رنگ به رنگ

‫به عطر ِ شکوفه زده، باد، چنگ

که بید مشگ، گل عطر و مخمل بداد

چو گیسو، ‫نسیم، بید مجنون نوازش بداد

‫زمین فرش ِ سبزه به گسترده است

‫شقایق به زینت ‫بر آن رُسته است

‫بسی لاله ها زرد و چون خون دمید

‫و سنبل، بنفش و سفید، آبی آمد پدید

‫

‫بهار و طراوت هوا پُر نمود

‫و بلبل ز شادی ترانه سرود

‫سیریچ ها ز گنجشک بیارد به یاد

‫که او جوجه را توشه و دانه داد

‫

‫به کوبد چو باران، سار، پا را زمین

‫که سر را بر آرد برون، کرم خاکی زمین

‫به تدبیر کرد، کرم خاکی شکار

‫کنون جوجه است بر غذا انتظار

‫

‫چو ساری چنین عقل و تدبیر کرد

‫تو ای بوالبشر چاره یه کار، گرَد

‫در این چرخه و گردش ِ روزگار

‫تلاش از تو و دیگری راست، بار

‫

‫به نیکی تلاش و به سعی عرضه دار

‫که کار تو، آن دیگر آید به کار

‫بهارست کنون رقص و شادی کنید

‫خوشی توأم است، شادمانی کنید

‫..‫

سوز

02.03.2009 – 16.03.2009

‫‫نوروز - ۲

نوروز - ۲

‫..

‫به نوروز فرخنده، ایران همی زنده باد

‫به عید و سرور، شاد و پاینده باد

به جشن و خوشی، همه سال به آخر بیار

‫سده ، مهرگان را، به دارش همی پایدار‫

‫به هفت سین سلامت به دار، خانه ات

‫و یزدان نگهبان، هماره به کاشانه ات

‫ترا نیک خواهد اهورا، به رفتار و خو

‫به پندار و گفتار نیکو، تو هم راه جو

‫ز باستان بداری، تو یک پاک، دین

‫شدی رهرو یه، دین پر خشم و کین

‫بجای چنان سخت، آئین کور

بدارش درونت، پُر از مهر و شور

‫بیافشان تو تخمه، به پاکیزگی

‫به سبزی یو، آبادی ات، چیره گی

‫زجمشید و جام جَمَش، یاد دار

‫به فردوسی یو، رأی او پای، دار

‫پیام اهورا، ز زرتشت پا کت شِنو

‫به فکر و زبان و کُنش، نیک شو

‫..

‫سوز

۰۲ بهمن ۱۳۸۷- 21.02.2009