‏نمایش پست‌ها با برچسب زاینده رود. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب زاینده رود. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۳ فروردین ۲۶, سه‌شنبه

وصیت دکتر ریچارد فرای امریکائی

وصیت دکتر ریچارد فرای امریکائی
..
در دنیای امروز اگر کشوری قراردادی، با کشور یا شرکت و یاشخص را قبول کند، بعد از رفتن ِ آن
دولت هم آن قرارداد را معتبر می دانند و می گویند آن کشور این قرارداد راقبول کرده است و
نماینده اش دولت بوده است.
در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی و محمود احمدی نژاد توافق شده بود که ریچارد فرای،
ایران شناس، باستان شناس و متخصص زبانهای قدیمی ایرانی، پس از مرگ در ایران و در کنار ِ
رودخانه زاینده رود، بخاک سپرده شود.
دولت دکتر حسن روحانی تاکنون نتوانسته است از هفتم فروردین تا بامروز که بیست و پنجم
فروردین است، توافق رسمی ِ خود، با انتقال پیکر دکتر ریچارد فرای از امریکا به ایران را
اعلام کند.
حتا اگر قبلن هم توافق نمی شد که پیکر ِ این ایران شناس که خدمات زیاد به تاریخ ایران
کرده است را به خواست ِ خودش ، در ایران بخاک بسپارند، ایرانیان به پاس خدمات
این امریکائی به ایران و تاریخ ایران، می بایستی مجسمه ای از او را در ایران بنا می کردند
یا خیابانی را به نام او و یا میدانی را بنام او نامگذاری می کردند.
حالا این مرد دانشمند و ایران دوست بخواست و میل خودش وصیت کرده است که پیکرش را
پس از مرگ در ایران، اصفهان و در کنار رودخانه زاینده رود بخاک بسپارند.
بعضی از این مردم ِ کج اندیش و بدنهاد، با سخنانی زشت، از این مرد پاک نهاد نام می برند
و مدیر ِ یکی از معروف ترین روزنامه هایش «کیهان» از او به بدی یاد می کند.
از آنجا که این مدیر بدنهاد و یاوه گو را سخنگوی کسانی می دانند که خودشان نمی خواهند
منظورشان را علنی کنند، معلوم است که چه کسانی این بدگوئی را برای ریچارد فرای ِ
عظیم الشأن انجام می دهند.
در اسلام از فرایض است که هر چه زودتر شخص مرده را بخاک بسپارند.
از مهمات اسلام هست که به وصیت مرده عمل کنند، پس اینان اسلامی عمل نمی کنند.
در اسلام مستحب است که پشت سر ِ مُرده، حرف ِ بد نزنند، اینان چنین نمی کنند.
در عرف انسانیت است که به کسی که خدمتگزار یک کشور بوده است احترام بگذارند.
اینان عرف انسانی را هم در نظر نمی گیرند.
ریچارد فرای یک دانشمند و مرد ِ علم بوده است و مرد ِ سیاسی نیست که وجود او را
به عنوان دشمن مردم نشان دهند.
در حالیکه بسیاری از مردم دنیا این در و آن در می زنند که به امریکا بروند، یک امریکائی
دانشمند خواسته است که جسدش در خاک ایران بخاک سپرده شود و این از عشق و
علاقه ای است که به فرهنگ و به مردم ایران داشته است.
آنان که در مقام های بالای جمهوری اسلامی هستند و حرفشان تا حدی قابل اجرا هست
که رئیس جمهور هم نمی تواند اقدامی انجام دهد، بایستی یکی از شرایط ِ
اسلامی یا انسانی را انجام دهند.
آیا می خواهند این تصویر را از خود نشان دهند،
که نه اسلامی هستند و نه انسانی عمل می کنند؟
سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز – مرده آنست که نامش به نکوئی نبرند.
..
سوز
25 فروردین 1393 – 14.04.2014

۱۳۸۸ اسفند ۹, یکشنبه

‫به ایران درود

به ایران درود ‏

‏‫.. ‏

‏‫به ایران و خاکش ، به باد و به آبش درود ‏

‏‫به کوه و به دشت و به صحرا ، کویرش درود ‏

‏‫به زرینه رود ، به سیمینه رودش درود ‏

‏‫سپید رود ، به خشک رود به کارون درود ‏

سهند و ‫سبالان و تفتان ، دماوند ِ غران درود ‏

‏‫به البرز ، به زاگرس ، به زنجیر ِ کوه ها درود ‏

‏‫به آن دشت مرغاب ، پاسارگاد و شاهش درود ‏

‏‫به کُرد و لُر و ، آذری زادگاهش درود ‏

‏‫به گیلک به مازی ، بلوچ و به خوزی درود ‏

به کوروش ، به داریوش و نادر ، شهانش درود‏

‏‫به بابک ، ابومسلم و مازیارش درود ‏

‏‫به یعقوب لیث ، سور ِنا ، آریوبرزن درود ‏

به زفران، خراسان و فی روزه هایش درود ‏

چو از خاک ایران بداریم همی تار و پود ‏

‏‫به آزاد باش ِ ایران زمینان‫ به خوانیم سرود ‏

‏‫بیاریم سیاهی علم ها ، ز ِ دشمن فرود ‏

‏‫سپاریم کُنِش های ِ ایران ستیزان به دود ‏

به نوروز ، به زاد روز ِ باستان بهارش بگوئیم درود‏‫ ‏

‫.. 

‫سوز

 ۱۳ مهر ۱۳۸۸ − 05.10.2009

۱۳۸۸ آبان ۱۶, شنبه

درد نامه

درد نامه
..
یک دوست وبلاگی در وبلاگش درد نامه ای در باره " تیسفون " نوشته بود
-----    ------
برایش در نظرگاهش نوشتم:
درود بر شما با دردنامه تیسفون
درد نامه ها بسیار است
از پل سی و سه پل که زیر پایه اش را به اسم تونل مترو ، سوراخ می کنند
و بعد آب را به زاینده رود باز می کنند که شاید این پل زیبا و بی نظیر فرو به ریزد.
بر سر راه رودخانه نزدیک آرامگاه کوروش بزرگ سد می زنند
که آب بالا بیاید تا مقبره بزرگ مرد تاریخ ، نشست به کند .
----  ----
آنها که از حسادت دارند منفجر می شوند با دست عوامل مختلف
در صدد تخریب و نابودی آثار با ارزش و تاریخی ایران هستند.
ای آنهائی که حسادت ، حتی به مردگان ، ولوله در جانتان انداخته است ،
با نابود شدن ارزشمند ها ، ارزش شما بالا نمی رود .
با حقیر کردن دیگران و پائین آوردن ارزش آنان می خواهید ،
حقارت خود را در حد آنان به بینید ، شاید دلتان کمی خنک شود
که آنها هم در حد و مرتبه شما هستند.
ولی خودتان هم می دانید که چنین نیست
و با حقیر کردن دیگران ارزش شما بالا نمی رود .
بدانید که این تلاش شما در خراب کردن های دیگران و دیگر چیز ها ،
آشکار خواهد شد و ننگ بد جنسی و دورنگی هم به حقارت تان اضافه خواهد شد.
از اسکندر کبیر ، یاد به گیرید که دو بار به بازدید آرامگاه کوروش کبیر رفت ،
و دستور داد در حفاظت و نظافت و مراقبت از آن آرامگاه به کوشند
و نام نیک از خودش بجا گذاشت .
ای پلید اندرون ، ای کج اندیش ، حالا که قدرتی در دست داری ،
ننگ و پلیدی و بدی بر خودت و نامت اضافه مکن .
در حمایت از آبادی و نگهداری ارزش های مردمان بکوش
و از این راه نام نیکی برای خود ذخیره کن .
کار پلید و اهریمنی در هر زمان و از دید همگان نکوهیده و زشت است .
از اهریمن و کار های اهریمنی تا ابد الاباد به زشتی یاد خواهد شد ،
پس بکوش نام نیک از خود بجای گذاری.
..
۱۶ آبان ۱۳۸۸ - 07.11.2009