هپروت

هپروت

..

در عالم هپروت، خوش می گذرد

هپروت، در این جا بودن و در این جا نبودن،

در این جا هستی و مِی می خوری و مزه و ماست خیار 

مِی می بَرَدَت به آنجای دگر که خیال در آن جا خوش است

پس در این جا نیستی و با خیال، در جای دیگری هستی

هم بودن و هم نبودن هم مزه ای ست، بی جواب

بورررو بی ی ی نیم بابااااا

این به شنونده نشان می دهد که در چه حالی هستی

شنونده هم از تو توقعی زیاد نخواهد داشت

خودت هم، خودت را آزاد حس می کنی

چون می بینی که زیاد از تو توقع ندارند و این هم کِیفی دارد

اوون موقع هست که میگی، بی خیال فرش، بیا تو با کفش

و خنده ی پشت سرش، نشان از آزادی دارد

قید و بندی نداری، و در حال گذران با مزه و عرق هستی

چه خوش حالی بُوَد این حال ِ مستی

در این جا نیستی یو، این جا نشستی

در این خلوت کده،‌ با خودت هستی 

و شاید در حالت ِ، اخلاص هستی 

..

سوز

۰۷ بهمن ۱۳۹۹ -  26.01.2021

چه دانستم

چه دانستم

..

چه دانستم‌، من آن گاهی که دانستم‌، 

شرابی ارغوانی را‌ دو پیمانه‌، درونم، جا توانستم‌، 

به ناز ِ چشم ِ آن ساقی‌، برای ِ یک قدح دیگر‌‌‌‌‌‌‌‌‌ٰ، 

هنوز هم باز‌، برایش جای می جُستَم‌، 

زمان را‌‌، از‌ برای ِ صحبتی شیرین‌، کنار ِ دلبری شیرین‌، 

به دست ِ باده می شُستم‌! 

ندانستم که هر پیمانه بیش از پیش‌، کُنَد سُستم‌، 

شراب و باده های بعد از آن را‌، جای می جُستم‌، 

برایش حال می جُستم‌، محبت از نگاه ِ‌ یار می جُستم‌، 

ندانستم شرابی که کُنـَد مستم‌، 

همان جا می کُنـَد سستم‌، به گفتارم من آهستم‌، 

منی که با‌، اشاره از نگاه ِ‌ یار‌، فنر وآآآر می جَستَم‌، 

برای ِ‌ چند قدم رفتن، کمک از نرده ای در دست‌، 

یا که بر ایستادنم‌، بایدی‌، دیوار می جُستَم‌، 

چه دانستم در این خوش حالت ِ مستی‌، 

به بیدار ماندن و شوخی‌، کنار ِ یار‌، نیارستم‌‌، 

بُتی رعنا که از زیبا رخان جُستم‌، 

فتادم در کنارش‌، به سان ِ خرس ِ خواب آلود‌، 

چشیدن های لذت بار و هم بازی‌، 

به شد فانی و یکباره‌‌، شد از دستم‌، 

چه دانستم‌، 

به جای ِ لمس ِ شور انگیز، کنار ِ یار می خُسبم ؟ 

..

سوز

۰۶ شهریور ۱۳۹۱ – 27.08.2012