بیگانه در خانه

بیگانه در خانه

..

از ، گِل و ، از آب ِ ایران جسم شان پرورده است

خدمت ِ ایران نمودن ، هیچ را در خاطر است

روز و شب طبل ِ واویلا بر فلسطین می زنند

عشق ِ بیگانه ، عرب ، از دستشان دل برده است

.

از برای خانه ، جاده یا که پل ، از راه ِ دور

پول فرستند کشور بیگانه را ، آباد سازندی به زور

گوئیا اینان تمام  ِ کارشان ضّد ِ کمک بر مردم ِ ایران بُوَد

بارک الله ، آفرین دارند اگر گامی سوی ِ ویرانی ِ ایران بُوَد

.

با دروغ و با ریای ِ آشکار ، آرند خدا را شاهد اعمال ِ خود

نفت ِ ایران و معادن را تصاحب کرده دانند مال ِ خود

کشوری بیگانه را از پول ِ ما ، دادست درمانگاه مفت

مردم از ایران ، ندارند خرج دکتر تا به گویند حال خود

.

در میان ِ آفریقا یا در جنوب ِ آمریکا ، بر مردمان کرده کمک

در وطن در جای آن چند ماه حقوق ، آن کارگر خورده کتک

کارگر فریاد آرد ، ای خدا چند ماه من ، نَگ ر ِفتم حقوق

والی یه ظالم به گوید ، این صدای ِ دشمن است کردند به بوق

.

هر کجا در کشور است کارخانه ای ، صندوق ندارد اعتبار

کارگر ها را ندادندی مواجب ، بعد از آن چند ماه کار

اعتراض از گشنگی در مردمان ِ بی حقوق بالا گرفت

گزمه یه حاکم ندا داد این صدا ، از دشمنان بالا گرفت

.

خانه وُ پل ، جاده ساخته ، کشور ِ بیگانه را آباد کرد

هفت سال بر بم گذشت از زلزله ، هیچ از مرمت یاد کرد

بر مسلمان جهان ای وای گفت ، جز مردم  ایران ِ ما

ما خدا را جانشین هستیم در اینجا ، در بُلند فریاد کرد

..

سوز

13 دی 1389 – 03.12.2010

راه آزادی

راه آزادی

..

‫راهی را که مردم بر گُزیده اند در راه آزادی پیش می رود ،

استقامت شما مردم ، ‫باعث پیروزی است .

اگر در این کار موفق هم نشدید ، لا اقل

‫نام نیکوی شما در تاریخ این آزادی خواهی خواهد درخشد.

...

میرحسین: روز جمعه در میان صفوف شما حاضر خواهم شد

قلم - مهندس موسوی در پاسخ به دعوت مردم طی بیانیه ای اعلام کرد:

روز جمعه مورخ 26/4/88 در میان صفهای شما حاضر خواهم شد.

..

سوز

۲۶ تیر ۱۳۸۸ - 17.07.2009

نگاه ندا جهانی شد

 نگاه ندا جهانی شد

‫..

‫نگاه او ، نگاه سئوالی و حالت انتظار و توقع ِ تحرک از جانب

‫بیننده را نشان می دهد . یک نفر زخمی و ناتوان که خودش

‫نمی تواند بخودش کمک کند و با نگاه خود ، انتظار کمک دارد.

‫.

‫یک هفته از پخش صحنه ِ جان به جان آفرین دادن ِ ندا

‫نگذشته است که ، یک نقاش غیر ایرانی ، از این ‫نگاه ،

نگاهی که با بیننده اش خیلی حرف ها می زند ، ‫متأثر

‫شده و یک تابلو از ندا و نگاهش کشیده است که فقط

سر و گردن ندا هست‫ و نگاه ندا را در آخرین لحظه ،

‫در حال خداحافظی با جهان مادی را نشان می دهد.

‫آن فرد خارجی ، ندا را نمی شناخت ، او ندا را انسانی

‫شناخته بود که مثل ِ بقییه مردم ، در خیابان ها برای

‫برگرداندن ِ احترام ، و به حساب آمدن رأی خودش

‫راه پیمائی میکرد و بطور صلح آمیز فقط رأی خودشان

‫را می خواستند که در جوابشان ، عده ای از مردم ،

‫چماق و باتوم ، لگد و مشت و ضربه ِ کله با کلاه کاسکت

‫دریافت کردند و عده ای چون ندا ، گلوله دریافت کردند.

‫.

چندین نفر ‫دیگر هم با بدن خونین و پیکر بی جان یا

‫نیمه جان و خون آلود ، در عکس ها و یا ویدئو های

‫موبایل ها دیده می شوند. زمان گلوله خوردن ِ آنها

‫به کاملی ویدئوی ندا ، فیلم برداری نشد .

‫ندا ، ندای مردم ، بطور تصادفی فیلم برداری شد .

‫و یک صحنه سمبولیک از ندای مردم شد و نشان

می داد ‫که از طرف حکومت ، ‫ندای آزادی ،

‫ندای مردم ایران با گلوله جواب داده می شود.

‫..

‫سوز

۱۰ تیر ۱۳۸۸ − 01.07.2009

نقاشی از ، نگاه ندا:

Tim O`Brien 'eyes' Neda-iran 

http://www.drawger.com/tonka/index.php?section=articles&article_id=8147

ای ‫جامعه جهانی، کمک کنید

ای ‫جامعه جهانی، کمک کنید

‫..

‫مردم ایران در سرزمینی زندگی می کنند که گردانندگان

‫سیستم حکومتی ، کمترین حقی برای اکثریت مردم قائل

‫نیستند ، عقاید اکثریت و اقلیت های قومی و مذهبی ،

‫سلیقه و میل اکثریت و اقلیت برای آنها ‫ارزشی ندارد.

‫گردنندگان حکومت با عقاید عقب افتاده ، می گویند

‫بقیه مردم باید به میل ما ‫زندگی کنند و عقاید عقب افتاده

‫ما را قبول کنند و به ‫آن عمل کنند ، و اگر چنین نکنند

‫ما آنها را بزور شلاق زدن ، با نیروهای چماق دار و

‫چاقو کش ، وادار به این کار خواهیم کرد و اگر باز هم

‫گوش به حرف ما نکنند ، آنها را به زندان می اندازیم

‫و اگر بازهم به حرف ما گوش نکردند ، به بهانه دشمن

‫خدا ، یا مخالف نماینده ِ خدا و یا اخلال در امنیت ملی ،

‫آنها را می کشیم و به زندگی آنها خاتمه می دهیم .

‫

در یک ماه اخیر مشاهده شد که حکومت ،‫ اختیار

‫رأی دادن مردم را محدود کرده و گفت : شما

‫اجازه دارید فقط به این چهار نفری که ما تعیین

‫می کنیم رأی بدهید. چنانچه دیده شد ، در همین

‫انتخابات و رأی گیری از مردم هم دستکاری و تقلب

‫کردند ، و وقتی مردم با تظاهرات آرام به این نادرستی

‫اعتراض کردند ، خواستند ‫آنها را با خشونت وادار به سکوت

‫کنند و زخمی ‫های بسیار و چندین کشته بر جای گذاشتند ،

‫افراد معترض به این تقلب آ‫شکار را دستگیر کردند ،

‫و رهبران این اعتراض یا افراد سرشناس ِ مخالف تقلب

‫را یا دستگیر کرده اند یا در خانه خود زندانی کرده اند و

‫اجازه تماس با دیگران را به آنها نمی دهد.

‫

مردم را اوباش و اراذل نامیده اند ، فعالین سیاسی را

‫عامل آشوب و نا آرامی ها می خوانند ، در صورتیکه

‫اگر درست عمل می کردند و چنین تقلب آشکاری

‫نمی کردند ، چنین اعتراض گسترده ای نمی شد.

‫حکومتیان به شعور مردم بی احترامی کرده اند و

‫نشان می دهند که * شما مردم نمی فهمید *. ولی

‫مردم ما نشان می دهند که شعور اجتماعی دارند

‫و خوب می فهمند و نمی خواهند زیر بار این بی عدالتی

‫بروند.

حکومتی که به زور اسلحه و کشتار و زندان کردن مردم

‫در ایران بر سر کار است ، مرتب با تبلیغات زیاد می گوید

‫این یک مسئله داخلی است

‫‫بعضی از سخن گویان بعضی از کشور ها هم گفته اند ،

‫این ‫یک مسئله داخلی است ، اما چنین نیست.

‫این یک مسئله داخلی نیست.

‫این مسئله جامعه جهانی است.

‫

‫این مسئله ملتی هست که آزادی می خواهد و در مقابل

‫خواسته های مسالمت آمیز ، چماق و چاقو و گلوله

‫دریافت می کند. شنیدن پیام های همراهی وحمایت

‫از سوی سران ‫دیگر کشور ها ، به مردم ‫ایران ،

‫چه کمکی برای مردم است؟

‫

اگر ‫همین الان هم اسلحه به مقدار کافی در دست

‫مردم قرار بگیرد ، باعث کشت و کشتار و تلفات بسیار

‫از هر دو طرف می شود که راه حل مناسبی نیست.

‫

آیا امکان این هست که سران کشورهای قوی یا صنعتی

‫بطور خصوصی و قوی و موثر ، سران ایران را وادار کنند

‫که ‫مردم ایران را آسوده بگذارند‫؟

یعنی مردم ایران یک سیستم دموکراسی و آزاد

‫داشته باشند ، بدون اینکه تحت فشار یک نیروی

‫مذهبی و یا دیکتاتوری دیگری باشند.

‫

‫با هر سیستمی که ایران اداره شود ، و اداره کشور

‫بدست هر کسی که باشد ، در هر صورت ‫تجارت و

‫داد و ستد با کشورهای صنعتی برقرار ‫خواهد بود ،

و ‫کشورهای قوی با آزادی مردم ایران ،

‫چیزی را ‫از دست ‫نخواهند داد.

‫..

سوز‫

۷ تیر ۱۳۸۸ − 28.06.2009

‫صدای آزادی‫‫

صدای آزادی‫‫

‫..

‫در یک وبلاگ از کانادا ، یک عکس از تظاهرات مردم ایران بر

‫علیه نتیجه و شکل انتخابات 22 خرداد ۱۳۸۸ ایران را دیدم.

‫در اولین نگاه دیده می شد که :

مردی جوان که از نعمت ‫دیدن برخوردار نیست ،

با عصائی در دست ، در حالی که ‫سر ِ خود را به حالت

گوش دادن به صدا های اطراف ، کمی ‫بالا و به جلو گرفته بود

و عصایش را با دست راست خود ‫کمی جلو تر از

خودش گرفته بود و پیش رفت عصایش در هوا و

بدون برخورد به مانعی در ‫جلویش ، ‫به او ‫اطمینان

‫قدم بعدی را می داد ، داشت راه پیمائی ‫میکرد.

‫

‫ناگهان بغض گلویم را گرفت ، اشک در چشمانم پر شد.

‫چه صحنه زیبائی بود. چند نفر در جلو ، عده ای در پشت

‫سر او ، و چند نفر در کنار او همگی با هم به جلو میرفتند.

‫شخصی همراه این جوان نابینا بود

که او را در حالتی مراقبتی ‫از این ‫فرد نشان می داد ،

او هم آمده بود که در راه طلب آزادی ‫خود به کوشد ،

در ضمن به این جوان کمک می کرد و

‫در این راه پیمائی برایش چشم بود ،

نیروی چشم خود را ‫در اختیار یک نابینا گذاشته بود

و با چشم خود ، اراده یه ‫این فرد را یاری می داد.

با دست خود او را از بر‌‌خوردن به ‫‫‫موانع همراهی می کرد.

‫فرد نابینا می خواست برای طلب حق خودش به خیابان ‫برود ،

او شلوغی یه خیابان ، مسیر طولانی و ندیدن و ‫راه رفتن را ،

به خود قبولانده بود و با عصای خود به خیابان ‫آمده بود .

‫‫

‫چشمان نابینای او ،

در بالا ها چیزی می جست ،

صورتی ‫با تبسم خفیف و امیدوار داشت ،

گویا از چیزی که در ‫راه بود

و احساس نزدیک شدن به آن را داشت ،

‫احساس شادمانه ای داشت ،

با نگاهی جستجو گر ،

‫به جلو و بالا ، با اینکه نمی دید ،

نگاه ثابتش به یک ‫جائی ،

حالتی از انتظار و تفکر داشت .

‫او صدای آزادی را از دور شنیده بود و

‫داشت می رفت تا آن را از نزدیک تر ، لمس کند.

‫..

‫سوز

۴ تیر ۱۳۸۸ − 25.06.2009