‏نمایش پست‌ها با برچسب ساقی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب ساقی. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۳ آذر ۳۰, یکشنبه

شب یلدا – ۳

شب یلدا – ۳

..

بلندای ِ شب ِ یلدا، شبی دیگر ندارد

چو با ساز و نوا هم، گلرخی پیمانه آرد

گذر کرد ساعتی، چون لحظه باشد

به شادی چون گذشت، وقتش کم آرد

.

باقالی، باقلوا با هندوانه

و انگور و انار خور، دانه دانه

به آجیل خوردن و تخمه شکستن

به شادی پُر کنیم، بزم شبانه

..

سوز

28 آذر 1393 - 19.12.2014


شب یلدا ۲

شب یلدا ۲

..

یلدا که دراز ترین ِ شب ها باشد

گر ساقی و ساز و می، کنارش باشد

هر ساعت ِ آن چو لحظه ای می گذرد

گر شاد گذشت، زمان آن، کم باشد

..

سوز

۲۷ آذر ۱۳۹۳ –  18.12.2014


۱۳۹۰ مرداد ۹, یکشنبه

خزان عمر


خزان ِ عمر
..
ساقی بیار باده که وقت ِ خزان رسید
از عمر بسی نماند و ، سستی بر توان رسید
بر سقف پیکرم برف ِ سپید ِ پیری نشسته است
با گرمی یه می ، از سردی یه زمان ، شاید توان رهید
..
سوز
11 تیر 1390 – 02.07.2011 

۱۳۸۹ آذر ۶, شنبه

دنیای بیهوده

دنیای بیهوده

..

ساقی بده جام  ِ دگر

از غم به سازم بی خبر

چشمم به چشم  ِ مست ِ توست

مستی ، امید از دست ِ توست

.

با جرعه های ِ جام  ِ مِی

پرسم ، چه سان بودست و کِی؟

خوب است که ، دوور بادش ، کنیم

غم کرد گـُذر ، با خوشدلی یادش کنیم

.

دریاب حال ، این حال ِ مست

غم از نشد هست ، پست ِ پست

آن نا شدن ، نیست آشکار

با مِی شدم ، من پایدار

.

زَ اندوه ِ غم افسرده ام

غم را به مِی پژمرده ام

اندوه و غم هست در فرار

فکرم شدست ، روی ِ نگار

.

پس مشکلات اندک نمود

امیّد ، دارم بر وجود

پس حالتی است بی دلهره

اندوه ، بُگشاد مِی ، گره

.

خوش آ یَدَم ، این حالت ِ بی پیش و پس

پس خوابکی ، بی دلهره دارم هوس

این با خودی ، در بی خودی ، بس حالتی زیبا بُوَد 

مفهوم دادن زندگی ، در بی سبب دنیا بُوَد

..

سوز


۱۸ آبان ۱۳۸۹ – 09.11.2010


۱۳۸۸ آبان ۲۸, پنجشنبه

‫آزاده

‫آزاده

‫..

‫ساقی بده ، جام ِ دگر

‫از غم بدارم بر حذر

‫-

پُر کن دگر پیمانه را

‫روشن بساز این خانه را

‫غرقه بکن ، غم را به مِی

‫تا دور دارم ، خود ز ِ وِی

‫-

‫غم را برون باید نمود

‫از سوگ و آه ، من را چه سود

‫بر کوب دشمن ، سر به مشت

‫باز آر همت ، پشت به پشت

‫-

‫گر دوری اش ، پیمان کنی

‫جان هم بدان ، ارزان کنی

‫باز سرفرازی حاصل است

‫مام ِ وطن ،خوش با دِل است

‫-

‫صد بار مُردن ، در نبرد

‫بهتر کزان ، مانی بجا با روی زرد

‫چون شیر ِ نر ، پرخاش کن

‫دست ِ دراز ، بر جاش کن

‫-

‫خفت به تن ، زَر در بغل

‫آزاده را ، نَبوَد عمل

‫آزاد رو ، چون شیر ِ نر

‫از خفت ِ خواهش گذر

‫-

‫با سربلندی ، باشَدا ، انجام ِ کار

‫چون شیرمردان ، با بزرگی کارزار

‫گر ، از بدن جانت رَوَد ، در کارزار

‫صد بار بهتر ، از اسیری در نزار

‫-

‫گر خفت آن دشمنان ، گردن نهی

‫هم خاک ِ میهن را دهی

هم روح ِ پاک ات را نهی

-

‫در مِهر ِ گردون ، نام نیک باقی بمانْد

بدنام را روزگار ، ‫بر خاک ، فشاند

خوش نام را، با یاد خوب ، بر سر نشاند 

-

‫بر سربلندی ، کوشش ِ انبوه باد

‫با نام ِ نیکان می شود ، نام ِ تو ، یاد

‫..

‫سوز

 ۲۷ آبان ۱۳۸۸ − 18.11.2009