۱۳۹۰ فروردین ۱۱, پنجشنبه

قهرمانان فوکوشیما


قهرمانان فوکوشیما
..
خدمت3
.
به دریای ِ دور وُ ، به مردان ِ زرد
سونامی گرفت جان ِ مردم به درد
به امواج ِ دریا بیاورد تکانی شدید
چو دریا به کف ، آن چنان لرزه دید
.
بناها و شهر ها ، به آب لوله کرد
خروشنده آب ، بر زمین رویه کرد
هزاران ز ِ مردم به آب غرق شد
رُخ ِ مردمان ، زرد تر از زرد شد
.
به تامین ِ برق ، شد انرژی رها از اتم
برون شد ز اندازه چون ، گشت چاره گم
دمادم به گرما راکتور ، فزونی گرفت
خنک کردن و ، آب رسانی تباهی گرفت
.
شد از شدت گرمی اش پس مذاب
بیامد حفاظ و وسایل به یک جا خراب
زد از کارگه -- راد ، یو اکتیو ِ -- سمّی برون
سلامت در اطراف آن جا شده سرنگون
.
ز ِ بند ِ مهار ، اهرمن باز شد
به دود ِ سیاه ، آسمان تار شد
نفس های ِ سمّی ازین اهرمن
به زد مُهر ِ باطل به باغ و چمن
.
تنوره کشید با ، دَم ِ آتشین
بیالود هوا ، خاک و آب و زمین
چو آتش فشان ، دم به دم داغ شد
چو صحرای ِ خشک ، چهره ی باغ شد
.
همه مردمان ، آب فشاند بی دریغ
که بل کُند سازند به آن ، تیز ِ تیغ
و لیکن نفس های ِ سّمی ازو پرسه زد
به تنگ آوَرَد ، کوشش ِ مردمان بر نَبَرد
.
هزار ، جان به کف مردمان ، در تلاش اندرند
که این بد سگال اهرمن ، تا به بند آورند
برای ِ نجات ِ همه مردمان ِ وطن
به سَمّ ، غوطه ور ، داده اند جان و تن
.
چو سرباز ِ بی باک ِ در راه ِ کیش
سلامت به مردم ، در اندیشه دارد ، نه خویش
نه پیشینه دارد ز ِ مردم ، نه است قوم و خویش
به دفع ِ بلا ، جان شدن ، دارد اکنون به پیش
.
که چون این من ِ اندرون ، راحت آرد به خواب
کنون مردمان ِ وطن ، مانده اند در عذاب
به خدمت ز ِ دیگر کسان آمدم تا شباب
جهان گردد آباد به خدمت ، از آن رو متاب
..
سوز
09 فروردین 1390 – 29.03.2011

----------             ------------

و با درود به آنهائی که برای نجات جامعه ، به خودشان فکر نمی کنند 
و جان خود را فدا می کنند تا جان عده ای بیشتر از هم وطن های خود را نجات دهند.
.
در فوکوشیما ، آنها با وجود آگاهی از خطرات رادیواکتیو رآکتور ها ، هم چنان در تلاش هستند تا از 
گسترش و انتشار مواد رادیواکتیو جلوگیری کنند، اگرچه با نزدیک بودن به این مواد 
هر زمان بیشتر آلوده می شوند و می دانند که برای نجات خودشان امیدی نیست.
ولی دل آنها شاد است که با فداکاری شان ، جان عده ی زیادی از هم وطنانشان را نجات می دهند.
این روحیه ، این گذشت ، این فداکاری قابل ستایش و قابل تقدیر است ،
حتی از طرف ما که هم وطنشان نیستیم . 
درود بر آنها

۲ نظر:

ناشناس گفت...

خوشا به حال آنهایی که با سونامی مردند و شهر گفتن این شاعر را ندیدند :-))

SVZ گفت...

خوشحال از این که شعر را خواندید .
همدردی شما با مردم ژاپن قابل ستایش است.